Türk evi, yayılıp kök saldığı iklim, tabiat ve folklor bakımından birbirinden farklı memleketlerde çeşitli tipler meydana getirmiştir. Bu farklar, yerli malzeme ve iklim şartlarına uymak zorunluluğuyla çeşitli memleketlerin yerli geleneklerinin benimsenmesinden doğmuştur. Ancak bütün bu ev tiplerine rağmen kendine özgü bazı karakteristikleri vardır ki bunlar şaşmadan her yerde karşımıza çıkarlar. İşte bu karakteristik özelliklerden birisi de cumbadır.
Bir mimarlık terimi olan İtalyanca kökenlidir. Kelime anlamı olarak “çıkma” ya da “eski tip çıkma” tanımlamasıyla ifade edilirken, cumba özellikle eski evlerde pencere hizasından başlayarak sokağa doğru çıkıntı kazanan bölüm olarak nitelendirilebilir.
Evlerin sokağa bakan cephesinde, çevreyi seyretmek için kullanılan cumba, evin cephesini ve sokağı güzelleştiren bir unsur olmasının yanı sıra, geleneksel Türk toplumunda aile-toplum arasındaki mahremiyet ilişkisini de anlatır.
